Het Lierdal

Het gebied dat de Vereniging Bos en Kuil wil beschermen tegen bebouwing ligt in Molenhoek (gemeente Mook en Middelaar, provincie Limburg) in het meest noordelijk gedeelte van Limburg en in Malden (gemeente Heumen, provincie Gelderland), ten zuiden van Nijmegen. De provinciegrens loopt midden door het gebied. Provinciaal natuurbeleid bleef bij de provinciegrens steken totdat Bos en Kuil de natuurwaarden van het gehele gebied in de schijnwerpers plaatste. Aangetoond werd dat het gebied strategisch gelegen is tussen hoogwaardige natuurgebieden van de Ecologische Hoofdstructuur in Gelderland, Limburg en Noord-Brabant. De omgrenzing van het gebied en de provinciegrenzen tussen de drie provincies zijn aangegeven op de kaart.

Het gebied stond in 2000 in het centrum van de belangstelling nadat de beide gemeente-besturen van Heumen en van Mook en Middelaar plannen bekend hadden gemaakt om er “vele honderden woonhuizen en bedrijven” te bouwen. Bos en Kuil heeft op verschillende wijzen tegen deze plannen geprotesteerd. Centraal in het protest stonden de resultaten van inventarisaties en nader onderzoek naar de natuurwaarden van het gebied. Mede door het protest en de discussies die over de bouwplannen werden gevoerd zijn na de gemeenteraads-verkiezingen van 2002 colleges van B&W gevormd die de bouwplannen tot 2006 in de ijskast hebben gezet. Maar daarmee is het gevaar van toekomstige bebouwing nog niet geweken. Op deze website worden de argumenten tegen bebouwing en de resultaten van het wetenschappelijk onderzoek naar de natuurwaarden in het gebied op een rijtje gezet. Daarmee wil Bos en Kuil bereiken dat het gebied de verdiende status van Ecologische Verbindingszone krijgt en bebouwing in het gebied ook in de toekomst definitief wordt uitgesloten.

Dat is helaas niet gelukt en die Ecologische Verbindingszone zal er ook niet meer komen. Wel is in de daarop volgende jaren er hard aan gewerkt om het gebied duurzaam open en natuurlijk te houden. In samenspraak met alle betrokkenen en de beide gemeentebesturen is er langzaam maar zeker consensus ontstaan over de invulling van het gebied. In 2010 werd de Structuurvisie Lierdal door beide gemeentebesturen unaniem vastgesteld. Grootschalige bouwprojecten zijn voor goed naar de prullenbak verwezen en het gebied van 150 ha wordt duurzaam open gehouden met maximale aandacht voor natuur en landschapsontwikkeling.